پرداخت هزینه Manus AI

جذابیت عملی ایجنتی مثل Manus در واگذاری کار است. کاری که یک بعدازظهر جابه‌جایی بین تب‌ها می‌برد — جمع کردن منابع، مقایسه آن‌ها و نوشتن نتیجه — با یک دستور واگذار می‌شود و آنچه برمی‌گردد یک سند، یک صفحه‌گسترده یا یک صفحه وب کارآمد است، نه دیواری از متن گفت‌وگو.

چون ایجنت در محیط ابری خودش اجرا می‌شود، کارهایی می‌تواند بکند که یک پنجره چت نمی‌تواند: نصب پکیج، اجرای اسکریپت روی داده واقعی، باز نگه‌داشتن یک نشست مرورگر در طول دهها مرحله، و تولید فایل‌هایی که در پایان دانلود می‌کنید. در مقابل، هزینه دارد؛ این توان پردازشی کنتوری حساب می‌شود و به همین دلیل Manus در کنار پلن‌های اشتراکی، اعتبار هم می‌فروشد.

صورتحساب از طریق یک پردازشگر کارت بین‌المللی انجام می‌شود و تراکنش از سنگاپور ثبت می‌شود. هم اشتراک دوره‌ای و هم خرید اعتبار از همین مسیر می‌گذرند، پس کارتی که برای یکی کار کند، برای دیگری هم کار می‌کند.

اینجاست که Mehbit وارد می‌شود. یک مسترکارت مجازی Mehbit صادر می‌کنید، آن را با USDT شارژ می‌کنید و در صفحه پرداخت Manus به‌عنوان روش پرداخت وارد می‌کنید. USDT واریزی شما به موجودی دلاری قابل‌خرج روی کارت تبدیل می‌شود، پس می‌توانید اشتراک ایجنت را بدون حساب بانکی خارجی یا کارت فیزیکی فعال نگه دارید.

این موضوع تأییدشده است، نه فرضی. یک دارنده کارت Mehbit پرداخت واقعی Manus AI را با موفقیت انجام داد و یک مجوز پرداخت دیگر Manus هم روی همان کارت پذیرفته شد. تنها موردی که ناموفق بود، تراکنشی بود که هنگام کمبود موجودی کارت تلاش شد — خودِ Manus هرگز کارت را رد نکرد.